Lean and (a little bit) mean

Door Wilfred Kniese


Collega Aad (van der Helm, voorzitter van de KNMT) heeft zich voor zijn column laten inspireren door een reis naar donker-Afrika. Daar heeft hij een intrigerende kijk op de evolutie van de mondzorg gekregen (die, zoals de gehele mensheid, in Afrika is ontstaan). Onder andere dat mams (je eigen moeder) alle ingewikkelde mondbehandelingen zelf doet waaronder het en passant extraheren van vier onderincisieven. Toen ik dat las, moest ik meteen denken: dat is ixorg ten voeten uit. Met je eigen moeder gezellig op de bamboemat en overal blije kinderen met een stralend gebit of wat er van over is. Zo zie je maar, je hebt geen peperdure en tonnen verslindende reclamebureaus nodig voor een leuke reclamespot. De ideeën liggen gewoon op straat voor het oprapen. Er waait nu al een nieuwe wind in Nieuwegein. Aad buigt duidelijk de ‘k’ van koninklijk richting de ‘k’ van kostenbewustzijn. (

(Keur)merkwaardig

De belangrijkste vertegenwoordiger van de tandheelkundige professie heeft nog andere ambities waar ik wat minder gelukkig mee ben. Namelijk om de ‘k’ van koninklijk ook om te vormen tot de ‘k’ van keurmerk. Keurmerk-NMT zogezegd. Opdat de leden eindelijk kwalitatief hoogstaande tandheelkunde kunnen gaan bieden? Dat lijkt me een misser. Een keurmerk kleeft niet aan de vereniging als zodanig maar aan de leden van die vereniging. Alleen dan heeft het keurmerk zichtbare en toegevoegde waarde voor de consument. En wat dat in de praktijk betekent? Dat de tandarts zich minstens eens in de vijf jaar laat visiteren, geaccrediteerd aan bij- en nascholing doet, alleen mbo niveau 4 opgeleide assistentes heeft rondlopen die daaraan zo’n 1.000 a 1.500 uur besteed hebben, het WIP-protocol zodanig naleeft dat zelfs de IGZ het nakijken heeft en dat de richtlijnen van het door de KNMT-gecontroleerde Richtlijneninstituut (nog steeds in oprichting?) stipt worden opgevolgd. In Afrika noemen ze dit het creëren van een love-gap tussen leden en bestuur. Ik vrees alleen dat de KNMT met dit keurmerk weinig leden zal overhouden en er zeker geen tweede eeuwfeest zal komen. En dan wordt de fusie met de ANT alsnog een harde noodzaak. Plak jezelf geen keurmerk op. Dat dient alleen maar om de vuile was binnen te houden en allerhande verdienmodellen te camoufleren. Lauwer jezelf niet maar laat anderen de loftrompet over je afsteken. Pas dan zal de Nederlandse tandheelkunde het hoge internationale niveau kunnen blijven waarmaken.

Hoe honorabel is een bestuurslid?

Er is de laatste tijd wat rumoer rond bestuursvergoedingen in de zorg. Wij willen daar graag een (huishoud)boekje over opendoen. De filosofie van het ANT-bestuur is eenvoudig: als het norminkomen van de NZa goed genoeg is voor de tandarts is het ook goed genoeg voor een bestuurslid. Dus is ons uitgangspunt het norminkomen. Op basis van 40 uur per week en 44 weken per jaar. En daarmee krijgt onze voorzitter 50.000 euro vacatiegeld. En verder geen franjes. Wat je ziet, is wat hij krijgt. Geen betaalde overuren, geen auto’s van de zaak, geen reiskostenvergoedingen, geen onkostenvergoedingen, geen representatiegeld, geen aanvullende pensioenregeling, geen wachtgeld, geen gouden handdruk en betaalde reisjes naar (exotische) buitenlandse bestemmingen op kosten van de leden. Strategisch nadenken kan ook bij Van der Valk om de hoek is het motto. Als het lucratiever wordt om in het bestuur van een beroepsorganisatie te gaan zitten in plaats van het beroep zelf uit te oefenen, wordt het wellicht tijd voor enige kritische maar constructieve uitwisseling van meningen. Natuurlijk zijn er legio bestuurders in de zorg die ietsje meer in de watten worden gelegd. Dat is dan kennelijk een bewuste keuze van hun leden. Bewuste keuze betekent in het spraakmakende orthodossier: de consument kan alleen bewust kiezen voor de duurste beugel als hij kennis heeft van de alternatieven en de daarmee samenhangende prijskaartjes. Daarom zien wij graag dat de bestuursvergoedingen in de zorg net zo transparant worden als de beugels van Invisalign. Pas dan kan men beoordelen of die vergoedingen ook werkelijk door de beugel kunnen.

Door Wilfred Kniese
Wilfred Kniese is ANT-bestuurslid (vice-voorzitter en penningmeester).