Leviathan in Nieuwe(on)gein

Door Wilfred Kniese


‘Kennisinstituut Mondzorg KiMo komt er definitief’, kopte het persbericht van de KNMT eind mei. Als laatste was ook bij de KNMT de kogel door de kerk. Onze minister Edith Schippers en met haar de Nederlandse bevolking konden gerust zijn. De hoogstaande Nederlandse mondzorg zou nu echt naar niet te evenaren hoogten getild gaan worden dankzij de toekomstige richtlijnen. En nog wel, zoals het hoort, via een onafhankelijk instituut losgekoppeld van KeurmerkNMT. Even dacht ik dat ik droomde en dat mijn oproep in de vorige Dentz zomaar kracht was bijgezet. Collega Aad van der Helm was duidelijk sceptischer toen hij een dag voor de ALV schreef: ‘We werken hard aan Richtlijnontwikkeling en dat gaat met vallen en opstaan.’ Profetische woorden, vooral over dat vallen. Een KNMT-persbericht is namelijk geen echt persbericht zonder het stempel (lees: keurmerk) van het Vertegenwoordigend College. KiMo werd dus genadeloos door de ALV uit het water geschoten.

Wat verklaart dit verschil tussen wezen en verschijningsvorm van de KNMT? Mijn antwoord: de verenigingsstructuur. De meest koninklijke onder de mondzorgverenigingen wordt namelijk geregeerd door niets minder dan vijftien voorzitters, een aantal hoofden waarbij het historische record van de mythische zevenkoppige Leviathan verbleekt. En deze Leviathan uit Nieuwegein houdt de toekomst van de mondzorg al decennialang in een ijzeren wurggreep met als motto ‘verandert niets en gij zult goed doen’. Dus als een van de voorzitters niet braaf in de pas van het collectief meeloopt, wordt hij unisono door de overige voorzitters teruggefloten. Dat er tegelijkertijd al decennialang aan de poten van de tandartsstoel wordt gezaagd, is van ondergeschikt belang. Het is niet aan mij kritiek te uiten op deze enigszins archaïsche bestuursvorm. De ANT staat wat dat betreft al met beide benen in de 21ste eeuw. Laat er geen misverstand over bestaan: ik ben voor een democratisch gekozen voorzitter, maar dan wel direct door de achterban. En een voorzitter moet een mandaat hebben met ruimte om ook werkelijk bestuurlijke verantwoordelijkheid te nemen. Daarom mijn oproep aan de KNMT: wil de echte voorzitter eindelijk opstaan.

Ach-mea culpa

Ook Achmea is teruggefloten. Opgehitst door politiek en de NZa en gestimuleerd door een Balkenende-plus bonuscultuur heeft onze grootste zorgverzekeraar overmoedig duizend tandartsen willen aanschrijven met het verzoek een kleine bijdrage te storten in het bonusfonds. Toegegeven, de zaak werd niet behandeld door het College van Beroep voor het bedrijfsleven maar door de civiele rechter en had daarmee bij voorbaat een iets grotere kans van slagen. Onbillijk, onredelijk (en dus onprofessioneel in mijn optiek) was het oordeel. Het zou natuurlijk sympathiek zijn geweest als Achmea een excuusbrief zou hebben gestuurd met het aanbod het te veel overgemaakte per kerende post terug te storten. Maar dat is te veel gevraagd na zoveel gezichtsverlies. De mentaliteit is immers Achmea-non culpa. Dus het zal wel hoger beroep gaan worden. Raad u volgende keer uw patiënten aan een aanvullende polis bij Ach-me-ja af te sluiten of denkt u toch maar: Ach-nee-he!

Embeeooohhh-vier

Ondanks intensief overleg tussen de beide beroepsverenigingen heeft de KNMT besloten het keurmerkideaal een eigen invulling te geven. Uit de hoge hoed is het idee getoverd om alle tandartsassistenten minimaal een mbo- 4-niveau af te dwingen. Ons bestuur heeft collectief gedacht dat geen enkele tandarts, laat staan een tandartsassistent, op deze nieuwe ongein zit te wachten. Het is wederom bureaucratie en lastenverzwaring onder druk van de vakbond die alleen de schijn van kwaliteit hoog houdt in een vorm die vooral het ministerie van VWS graag ziet, maar die niets inhoudelijk oplost van de werkelijk belangrijke dossiers. Inmiddels heeft de ANT een genuanceerde en goed onderbouwde visie neergelegd waarbij de argumenten tegen deze eenheidsworst boekdelen spreken. Persoonlijk denk ik dat de sponsor van dit onzalige idee zich te veel heeft laten inspireren door de LOI: ‘Nederlandse tandartsassistenten worden steeds slimmer’. En verzuimt daarbij te vermelden: ‘En de Nederlandse tandartsen steeds dommer’.

Door Wilfred Kniese
Wilfred Kniese is ANT-bestuurslid (vice-voorzitter en penningmeester).